دو روز تمام مشغول باغ و خونه شدم ...
البته من فقط مدیریت کردم!!!
هنوز بخاطر شرایط جسمی ، نمیتونم بیل بدست بگیرم.
تنهایی بعضی وقتها خوبه !!!
با خودت خلوت کنی.
خودتو قضاوت کنی.
بشرطی که برای عبور از این لحظه (تنهایی) برنامه داشته باشی... وگرنه تنهایی که عادت بشه، خودش یه نوع وسواس و مریضی میشه.
این از دکتری خودم هستش😄
بعد مدتها دل به جاده سپردم ...
جایی که قرار است بیقرار نشوم
تنها در مسیری که میدانم مقصدم کجاست!!!
این بار کلی دلواپسم بودن ...
خوب بعد اون اتفاق ناگوار، تنها به جاده زدن ، خودش ریسک بزرگیه ...
گفتن که بسیار سفر باید کرد ... تا پخته شود خامی!!!
ولی به نظرم حتی رفتن به پارک سر کوچه برای تغییر حال ، خودش سفر حساب میشه !!!
حالا که افتادم تو جاده...
میروم تا جایی که دل میبرد