بر بلندای آسمان

زندگی ها جریان دارد ...
آدم ها می‌آیند و می‌روند ...

در این یک سالی چه کسانی که بین ما بودن، الان دیگر نیستند.

مرگ زندگی دوباره هست.

پدربزرگ‌ها ، مادربزرگ‌ها ، اقوام و بستگان، اهالی محل ...
یاد همه شون 
 

یاد کسانی که از شروع جنگ ۱۲روز سال گذشته تا امسال از دست دادیم!!!

یک سال گذشت

زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست

زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست

رود دنیا جاریست

زندگی ، آبتنی کردن در این رود است

وقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده‌ایم

دست ما در کف این رود به دنبال چه می‌گردد؟

هیچ

زندگی، وزن نگاهی است که در خاطره‌ها می‌ماند

زندگی درک همین اکنون است

زندگی شوق رسیدن به همان

فردایی است، که نخواهد آمد

تو نه در دیروزی، و نه در فردایی

ظرف امروز، پر از بودن توست

زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک

به جا می‌ماند

پرده از ساحت دل برگیریم

رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم

زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است

وزن خوشبختی من، وزن رضایتمندی ست

زندگی، شاید شعر پدرم بود که خواند

چای مادر، که مرا گرم نمود

نان خواهر، که به ماهی‌ها داد

زندگی شاید آن لبخندی ست، که دریغش کردیم

زندگی زمزمه پاک حیات ست، میان دو سکوت

زندگی، خاطره آمدن و رفتن ماست

لحظه آمدن و رفتن ما، تنهایی ست

من دلم می خواهد

قدر این خاطره را دریابیم.

سهراب سپهری

ترجیح می‌دهم با آدم‌هایی در ارتباط باشم که ته مانده‌ی امیدم را از من نگیرند. 

به من اضطراب ندهند، 

حسادت نداشته باشند، 

مقایسه نکنند، 

به این نتیجه رسیدم که آرامش، 

نتیجه‌ی انتخاب آدم‌های درست است.

دوستان خوبی که پیام دادید، همدردی کردید

بسیار سپاسگزارم ...

امیدوارم هیچوقت بلای جنگ نبیند

به امید پیروزی ایران 🇮🇷

نابودی دشمنان حرامخور ایران

✊🏻🇮🇷✊🏻

از کلمه اش هم گریزان بودم ، چه برسه به اینکه حالا شده نمک سفره هامون و همه ازش حرف میزنن...

.

🚀 از موشکی که نپرسید؛ تو محله تون پادگان ، نظامی، دانشمند، ارزشی داری یا نه و مستقیم خورد تو خوشیهای زندگی مون 

.

از پدرومادری که بشدت آسیب دیدن و پشت شیشه CCU نظاره‌گر شون شدم ...

.

یا بدنم داغون خودم رو تخت بیمارستان ...

.

یا خونه ای که دیگه وجود نداره... 😭

.

براتون سلامتی آرزو می‌کنم.

واسه پدرومادرم دعا کنید🙏🏻🙏🏻🙏🏻